Point of Greatest Duration

August 20th, 2017

20 augustus volgt een nieuwe sociale plichtpleging. De mensen die gisteren aankwamen vanuit Pennsylvania zitten nu op de camping, en hebben gevraagd of ik op visite kom. Natuurlijk kan dat. In Nederland is het Lowlands-festival nog steeds gaande, maar het boeit me niet; morgen is de belangrijkste gebeurtenis van het jaar, en om die bij te kunnen wonen moet ik hier zijn, en nergens anders.
Vanaf de camping volgt een bescheiden roadtrip door de omgeving. Een stukje naar het noorden, richting de hartlijn van het pad van de zonsverduistering. De eerste stop is een wijngaard die ik sterk heb overwogen als kampeerlokatie, alleen al vanwege de naam; Blue Sky Vineyard. Een blauwe hemel is precies waar ik op hoop.
De mensen hier hebben flink uitgepakt; een verkeersregelaar zorgt dat iedereen netjes kan parkeren in het weiland, en op het terrein van de wijngaard zelf staan kraampjes waar eten en drinken wordt verkocht en wordt muziek gemaakt. De landscaping is tot in de puntjes verzorgd; Het hoofdgebouw is een villa in Italiaanse stijl die zo uit Toscane lijkt overgevlogen, waarvandaan je uitkijkt over een waterpartij geflankeerd door een rotstuintje met kunstmatige waterval, en daar weer naast staat een trouwkapelletje. Er schijnen hier regelmatig bruiloften gehouden te worden, en ik snap heel goed waarom. Dit is echt een mooie plaats. Vlakbij de druivenstruiken staan frames met daarop wat zonnepanelen. Grotendeels omdat dat een mooie en goedkope manier is om de gebouwen met daarin onsdergebrachte proeflokaal en machines van elektriciteit te voorzien, maar natuurlijk ook een beetje voor de PR. Ergens is de focus op PR, bruiloften, proeflokaal en nu de zonsverduistering wel slim; qua omvang stelt de boerderij met net iets meer dan 5 hectare aan druivenranken niet zo heel veel voor. Blue Skies produceert duidelijk niet voor de bulk, maar verkoopt een gevoel en een beleving.

Wat ik helaas wel jammer vind; er staan bewegwijzeringsbordjes naar het Point of Greatest Duration, en wie die volgt komt uit bij een kunstwerk in een weiland – maar niet bij het punt waar de zonsverduistering écht het allerallerallerlangste duurt. Goed, dat verschil is minder dan een honderdste seconde in tijd en hemelsbreed ongeveer 600 meter in afstand, maar toch… Puur en alleen om te kunnen zeggen daar geweest te zijn besluit ik ook richting het échte Point of Greatest Duration te gaan. Die zeshonded meter red ik nog wel, al staat de brandstofmeter van de auto in het rood en had ik me voorgenomen om niet in Kentucky of Illinois te gaan tanken, omdat de benzine toch beduidend duurder is dan in Missouri. Dat gaat me waarschijnlijk niet lukken. In het proeflokaal heb ik net zelfs al gevraagd waar het dichtsbijzijnde benzinestation is.

Het echte Point of Greatest Duration ligt precies op de rand van een bosje en een akker. Twee keer; nadat het Point of Greatest Duration was berekend is er nog een keer een herberekening gedaan waarbij ook rekening is gehouden met heuvels en kraters op het maanoppervlak, en dat resulteerde in een punt enkele tientallen meters verwijderd van het punt dat bij de eerste berekening was gevonden – maar ook díe bevindt zich precies op het grensvlak tussen bos en akkerland.
Helaas bevinden deze twee punten zich niet op een erg gastvrije plek. Op het hek aan de einde van de toeweg naar de akker is een waarschuwingsbord vastgebout met de tekst “No trespassing” erop – en de toevoeging “Violators will be prosecuted” eronder. “No exceptions.” Er zal dus hoogstwaarschijnlijk echt niemand naar de zonsverduistering kijken vanaf de wel heel bijzondere plek aan de bosrand waarover ik nu uitkijk. Dé plek waar de zonsverduistering nét een ietsiepietsiepietsie langer duurt dan waar ook op deze planeet.

Nu wordt het tijd linea recta het schetsje te volgen naar dat dichtsbijzijnde tankstation. Die blijkt zich net buiten de bebouwde kom van Carbondale te bevinden. Leuk, want Carbondale barst ook uit z’n voegen. Normaal is dit universiteitsstadje al relatief bruisend en levendig, helemaal op dagen dat het lokale sportteam speelt, maar nu is het hier helemaal een gekkenhuis. Vanuit de hele wereld zijn mensen hier neergestreken om de zonsverduistering te gaan zien. Dat de universiteit her en der betonnen funderingen heeft laten storten om een stabiele ondergrond te waarborgen voor filmcamera’s en telescopen, en het feit dat NASA déze plek heeft uitgekozen om hun live internetstream vandaan te verzorgen speelt daar zeker een rol in.

Met een volle tank benzine gaan we weer terug naar camping Main Brothers, en daarvandaan richting Metropolis. Deels om ergens te gaan eten, maar natuurlijk ook vanwege een belangrijke toeristische landmark; het levensgrote standbeeld van Superman. Speciaal voor de gelegenheid heeft het standbeeld van Superman een eclipsbril op z’n neus. Leuk, maar overbodig, want morgen staat hij met zijn rug naar de verduisterde zon toe.

One Response to “Point of Greatest Duration”

  1. Krizzz.nl » Blog Archive » TSE2017 Says:

    […] « Point of Greatest Duration […]

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.