Het ouwelullenfeest

June 13th, 2004

N.B. Deze post is van het oude systeem, ik sta vanwege die reden niet garant voor het kloppen van werkende en goed gevormde plaatjes, links (intern en extern) en andere van dat soort zaken

Het zal ook niet waar zijn. Zo ongeveer het eerste dat ik van het Arrow-festival te zien krijg is een Friese vlag achter de omheining van de camping. In combinatie met de bus waarop het adres www.frisian.org gespamd wordt is dat het teken dat de stamgasten van cafe Mukkes de roep van dit festival niet hebben kunnen weerstaan. Gelijk hebben ze, want het wordt leuk.

Zelf heb ik alleen een dagkaart voor de zaterdag. Dat leek me wel voldoende.
De inrichting van het terrein is opvallend goed. VendexKBB is goed vertegenwoordigd, met niet alleen een kraampje vol HEMA-rookworsten, maar ook een complete C’est de Pain. Leuk als je goed en uitgebreid wilt eten, maar niet echt geschikt als snel en betaalbaar festivalvoer. Dan heb ik liever Thais (maar daar is het wel zo druk da’k me toch heb beperkt tot rookworst, frikandellen en patat)

Er stond een raar apparaat op het terrein. Men noemde het de rotor, en het leek op zo’n steile wand waarin motorrijders hun kunstjes doen. Het enige verschil is dat nu de wand zelf ronddraait, waardoor je ertegenaan blijft plakken. Vreemde ervaring, en je krijgt er nog spierpijn van ook.
Wat wel weer erg slordig is is dat het rolstoelerspodium op een nogal rare plek, aan de rand van het terrein staat. Misschien is dat bewust gebeurd, want je kunt er redelijk zien wat op het podium gebeurt, terwijl de geluidsdruk binnen de perken blijft, maar toch.. een rolstoelerstribune naast de tent voor de mengpaneelschuivers (zoals vorige week op Dynamo) ziet er een stuk vriendelijker uit.

Over het weer is niet al te veel te zeggen. Tussen de buien door was het droog, maar op die momenten was m’n sweatshirt weer nat (en zwaar). Het duurde niet ze heel lang voor het terrein was veranderd in een ranzige ruine modderpoel, dus ik ben bang dat er sowieso niet zoveel te beleven viel voor de rolstoelers.

Qua bands was het prima geregeld. Hoofdzakelijk bands waarvoor ik normaal niet m’n huis uit zou gaan, maar die wel degelijk goed uit te verf komen. Natuurlijk zitten er zangers tussen die klinken alsof ze vlak voor het optreden nog een grote hap ijzervijlsel hebben ingeademd (The Godz), of graag hun kopstem gebruiken (Motorhead, Judas Priest).
Anderen komen weer buitengewoon vriendelijk over. Al die lui die meezingen met ‘All right now’ van Paul Rodgers, mja.. dat heeft wel wat.

Waar ik zelf erg benieuwd naar was, was de nieuwe show van Alice Cooper. De laatste optredens die ik daarvan had gezien waren groot, met veel decorstukken, toneelbloed en theater.
Dat was nu een stuk minder. De inrichting van het podium zag er niet anders uit dan een normale band dat zou hebben. Drums middenachter, gitarist links, bassist rechts, zanger in het midden.
Toch een stukje spektakel. Kostuumwisselingen, bloed, een slang, een prachtige toegift en natuurlijk een ‘Thank you, Lichtenvoorde’ die zo goed werd uitgesproken dat je zou verwachten dat er in de tourbus op was geoeffend.

Bizar om tijdens een dergelijk optreden een persoonlijke held te spotten, en te merken dat ook die behoorlijk uit z’n plaat gaat, al blijkt hij het wel leuk te vinden meermalen ‘Loser’ richting podium te schreeuwen (maar ik gok erop dat dat een subtiele verwijzing was naar het nummer ‘Loser’ op ‘The Human Equation’ van de al vaker genoemde Ayreon)

Op de terugweg valt me op dat veel mensen werkelijk geen controle over hun auto hebben als ze door de modder moeten rijden. Het parkeerterrein ziet er niet meer al te florisant uit, en de lui die het verkeer regelen wagen letterlijk hun leven.
Sommige automobilisten geven zoveel gas dat ze vooral hun wielen laten spinnen. Echt vooruitkomen doen ze niet. Anderen gaan erg wild sturen om in het rechte spoor te blijven, en ook dat heeft een averechts effect.
Jammer dat er niemand op het idee was gekomen een shoveltje te regelen om een paar kuub zand (of gehakseld snoeihout) uit te storten over het parkeerterrein. Dat zou het werk voor de parkeerwachters een stuk veiliger hebben gemaakt.

Share

Leave a Reply